Bazen hikayeler sayılardan veya yöntemlerden daha çok şey anlatır. Aşağıdaki masal ve gerçek hayattan örnekler, iletişim aksadığında neler olabileceğini göstermektedir - rehberlik ettiğimiz birçok çatışma durumunda görülebilir.

Karga ve su aygırı birlikte bir köprü inşa eder.

Crow, Hippo'yu çok iyi tanımıyordu. Ancak onun sağlam bir işçi olduğunu, kolay kolay üzülmediğini ve pençelerini her zaman çamurun içinde tuttuğunu duymuştu. Kısacası, projesi için iyi bir seçimdi: bir köprü inşa etmek.

Hippo, Crow ile çalışmaktan keyif aldı. Crow, yüksek sesi, keskin bakışları ve iyi görüşüyle güçlü bir izlenim bıraktı. Yere fazla inmemesi muhtemelen iyiye işaretti. Ve bir köprü inşa etmek, özellikle bir Hippo için "amacı" vardı.

İlk başta işler yolunda gitti. Karga tepeden uçtu ve Hippo'ya nereden başlayacağını işaret etti. Hippo, bir an için düşünürken her zaman yaptığı gibi yavaşça başını salladı, sonra omuz silkti.

Hatta birbirlerine şöyle demişler:
"Senin düşünmen güzel, benim yapmam güzel."
"Ne güzel sen hissediyorsun, ben uçuyorum."

Bir süre sonra Crow köprü inşaatının çok yavaş ilerlediğini hissetti. Hippo sağlamdı, bu kesin, ama Kraai daha çok hızlı sonuçlara önem veriyordu. Hızlı sonuçlar: Kraai'nin diğerlerine bağırıp durduğu şey buydu.
Crow giderek daha fazla sinirlenmeye başlamıştı. Ayrıca keskin sesinin çoğu zaman işleri daha da kötüleştirdiğini biliyordu. Biraz daha yüksekte kalmaya, Hippo ile biraz daha az konuşmaya karar verdi. Bunu nasıl tartışacağından da emin değildi. Crow işleri daha da kötüleştirmekten korkuyordu.

Ve Karga şöyle düşündü: Herhalde memnun olmadığımı hissediyordur?

Böylece sessizliği havayı sessiz bir eleştiriyle doldurdu.

Hippo bir şeylerin ters gittiğini, Crow'un kendisinden kaçtığını hissetti. İlk başta hala iyi bir iş çıkardığını, köprünün gerçekten ilerlediğini düşündü, ancak kendinden giderek daha fazla şüphe etmeye başladı.

Hippo şöyle düşündü: Eğer o bir şey söylemezse, bu benim hatam olacak.

Ama emin değildi. Ve Hippo bu konuda konuşmaya nasıl başlayacağını bilmiyordu. Daha kötü uyudu ve daha mutsuz oldu. Kafasının içinde dönüp duruyordu, hikaye gittikçe büyüyordu.
Bir gün, Hippo evde kalmak zorunda kaldı, daha fazla yapamadı. Boş, yorgun, şüphe dolu.

Ve Crow kızgındı.
Elbette onunla her zaman konuşulabilirdi.
Kapısı her zaman açıktı.

Köprü yarım kaldı, hikâyeleri ortada bir yerde kaldı.
Gökyüzünde sessizlik, çamurda ise büyük bir ayak izi vardı.

Ve kimse ilk hamleyi kimin yapması gerektiğini bilmiyordu.

Bir Karga ile mi çalışıyorsunuz? Ya da bazen kendinizi bir Su Aygırı gibi mi hissediyorsunuz? O zaman bir çatışma önleme görüşmesi veya ekip koçluğu ilk adım olabilir.

Bir şirket yeni bir sahip tarafından devralınmıştır. Eski sahibi çalışmaya devam ediyor, çünkü şirket, ürün ve müşteriler hakkında bu kadar çok bilgiyi kaybetmek kesinlikle utanç verici! İyi anlaşmalar yapılır, ancak pratikte eski sahibin yeni çalışan rolünü üstlenmesi yine de zor olur. Eski mal sahibi işletme yönetimiyle giderek daha fazla anlaşmazlığa düşer ve sonunda hastalandığını bildirir. Şirket doktoru arabuluculuk (çıkış) önerir çünkü artık işleri birlikte yürütemeyeceklerini öngörmektedir. Bu durumda, eski şirket sahibiyle bir kıdem tazminatı anlaşmasına varmaları en iyisi gibi görünmektedir. Arabulucu, her iki tarafa da bir hukuk danışmanı tarafından yardım edildiğini ve masada gerekli arabuluculuk oturumlarından sonra, karşılıklı rıza ile istihdamın sona ermesi bağlamında iyi anlaşmalara vardıklarını belirtiyor. Eski mal sahibi iyileştiğini bildirir ve işten ayrılma tarihi sabitlenir. Diğer hususların yanı sıra, bir kıdem tazminatı düzenlemesi, ilişki ve rekabet maddesi ve karşılıklı muamele konusunda iyi anlaşmalar yapılır. Tüm bunlar arabuluculukta çok önemli olan gizlilik çerçevesinde gerçekleşir.

Bir çalışan büyük bir fırsat yakalar ve daha yüksek bir pozisyona terfi eder. Değerlendirme sırasında işveren, çalışanın hala bu üst pozisyonu layıkıyla doldurmak için gereken niteliklere sahip olmadığına inanır. İşveren, gelişim göstermesi gerektiğini aksi takdirde çalışanın eski pozisyonuna geri alınacağını belirtir. Bu durum çalışan için bir şok olur: çok çalışmaktadır, ancak yeni pozisyonunu doldurmak için gerekli rehberlikten de yoksundur. İşveren, çalışana bu kadar rehberlik edecek insan gücüne sahip değildir; çalışanın yeteneklerinin daha yüksek olduğunu tahmin etmiştir. Çalışan 'yüzmeye' bırakıldığı hissine kapılır ve kendisine değer verilmediğini düşünür. Çalışan artık işe gitmekten hoşlanmaz, sonunda isteksizleşir ve hasta olduğunu bildirir. Şirket doktoru hikayeyi dinler ve ilgili tarafların birbirlerini tekrar dinlemelerinin ve herkes için netlik yaratacak anlaşmalar yapmalarının iyi olacağı sonucuna varır. Bunu daha önce yapamadığı için arabuluculuk önerir. Arabulucu daha sonra iyi anlaşmalara varmak için görüşmeyi yönetecektir.

Bir çalışan hastalanır. Hastaneye girip çıkarak uzun bir tıbbi süreçten geçer. Altı ay sonra kısmen yeniden işe dönebilecektir, ancak bunu yapmak konusunda çok isteksizdir. İş göremezliği boyunca iş arkadaşlarından sadece bir çiçek alır ve o kadar. Şirket doktoru arabuluculuk önerir: bu şekilde çalışan iş arkadaşlarıyla tekrar konuşabilecektir. Arabulucu önce işveren ve ilgili çalışanlarla ayrı ayrı konuşur. Sonunda ortak bir görüşme yapılır. Her şey bir yanlış anlamaya dayanıyor gibi görünmektedir. Hasta çalışan ayrıca tüm yokluğu boyunca bir fincan kahve içmek için uğramamıştır. Biri onu süpermarkette görmüş olsa da. Ayrıca başlangıçta iyileşmesi için dinlenmeye ve enerjiye ihtiyacı olduğu öğrenilmiştir.